آموزش تگ های پیشرفته HTML

آموزش تگ های پیشرفته

HTML

تگ spanتگ span برای متن های کوتاه استفاده می شود. ولی ترجیحا از این تگ بهتر است استفاده نشود.زمانیکه شما از تگ span استفاده میکنید ، میتوانید از ویژگی های  CSS  یا Javascript  برای این تگ استفاده کنید. تگ span ، در واقع همان کنترل Label در asp.net میباشد.
این تگ به صورت کلی زیر به کار میرود :

<p>My mother has <span style=”color:blue”>blue</span> eyes.</p>

 Global Attributes in HTML
در استفاده از این تگ شما میتوانید از ویژگی های عمومی  (Global Attributes)  استفاده کنید. که در بخش ویژگی های عمومی در HTML  به طور کلی در مورد آن توضیح داده ایم.
Event Attributes
همچنین میوانید از رویدادهای (Event Attributes) استفاده کنید.

تگ divتگ div از پر کاربردترین تگ ها در طراحی وب سایت میباشد، این تگ جایگزین بسیار خوبی برای تگ <table> میباشد. تگ table  دارای تگ های اضافه زیادی  از جمله تگ <td>  و تگ <tr> میباشد.نکته : استفاده از تگ table در طراحی سایت پیشنهاد نمیشود و بهتر است از چینش موزائیکی در طراحی سایت ، بوسیله ی تگ div ، استفاده شود.

کاربردهای تگ div

  • شما میتوانید یک سند HTML را به بخش یا بخشهای مختلفی تقسیم بندی کنید.
  • زمانیکه میخواهید به گروهی از تگ ها یک style  در css اضافه کنید میتوانید تمام این تگ ها را در داخل تگ <div> قرار دهید ، سپس به آن تگ <div> ، استایل مورد نظر خود را اعمال کنید با این روش تمام تگ هایی که در داخل تگ <div> میباشند از این استایل ارث میبرند.

 در مثال زیر  تگ <h3>  و  تگ <p>  ، استایل تگ <div>  را ارث میبرند.

<div style=”color:#0000FF”>
<h3>This is a heading</h3>
<p>This is a paragraph.</p>
</div>

تگ <map>از تگ map برای تعریف یک image-map  سمت سرویس گیرنده (client-side)  استفاده مکنند. تمام تصاویر مناطق این  نقشه قابل کلیک است.

<img src=”planets.gif” width=”145″ height=”126″ alt=”Planets” usemap=”#planetmap”>
<map name=”planetmap”>
<area shape=”rect” coords=”0,0,82,126″ href=”sun.htm” alt=”Sun”>
<area shape=”circle” coords=”90,58,3″ href=”mercur.htm” alt=”Mercury”>
<area shape=”circle” coords=”124,58,8″ href=”venus.htm” alt=”Venus”>
</map>

 تگ <map> شامل چندین تگ area میباشد که نقاط قابل کلیک بر روی نقشه را مشخص میکند.
تگ map همچنین ویژگی های عمومی در HTML  را پشتیبانی میکند . این تگ همچنین ویژگی های رویدادها در HTML را نیز پشتیبانی میکند.

تگ <ul>یکی دیگر از مهمترین تگهای اچ تی ام ال در طراحی قالب سایت ، تگ ul و ترکیب آن با تگ li می باشد.از تگ ul و ترکیب آن با تگ li برای ایجاد لیست های مرتب و نا مرتب استفاده میشود.
از آموزش css  برای فرمت دادن به تگ <ul> و تگ <li> میتوانید استفاده کنید. در بخش تنظیم لیست ها در این مورد کاملا توضیح داده ایم.

<ul>
<li>Coffee</li>
<li>Tea</li>
<li>Milk</li>
</ul>

تگ <ul> همچنین ویژگی های عمومی در HTML  را پشتیبانی میکند.این تگ ویژگی های رویدادها در HTML را نیز پشتیبانی میکند.

تگ <table>تگ table برای تقسیم بندی متن به چند بخش و جدول بندی سایت استفاده میشود.این تگ مانند تگ div برای قالب سایت ، استفاده میشود ، ولی به دلیل حجیم بودن تگ های مورد استفاده در  تگ table و تگ td و تگ tr، و نیز انعطاف پذیری کم آن ، پیشنهاد میشود که از  تگ div استفاده کنید.

<table border=”1″>
<tr>
<th>Month</th>
<th>Savings</th>
</tr>
<tr>
<td>January</td>
<td>$100</td>
</tr>
</table>

تگ table همچنین ویژگی های عمومی در HTML  را پشتیبانی میکند. این تگ ویژگی های رویدادها در HTML را نیز پشتیبانی میکند.

 تگ objectاز تگ object  برای استفاده از چندرسانه ای ها مانند : audio, video, Java applets ActiveX, PDF,,Flash در صفحات وب سایت استفاده میکنند.همچنین برای جاسازی یک صفحه وب دیگر در سند HTML  میتوان از آن استفاده کرد.
تگ object بایستی درون تگ body قرار بگیرد. متنی که بین تگ <object></object> قرار میگیرد در بیشتر مرورگرها نمایش داده نمیشود.این تگ بایستی حداقل شامل یکی از ویژگی های data یا type باشد.

<object width=”400″ height=”400″ data=”pars-soft.swf”></object>

تگ param
از تگ param برای تعریف پارامتر برای پلاگین ها استفاده میشود.

<object data=”horse.wav”>
<param name=”autoplay” value=”true”>
</object>

تگ <object> و تگ <param>  همچنین ویژگی های عمومی در HTML  را پشتیبانی میکند. این تگ ویژگی های رویدادها در HTML را نیز پشتیبانی میکند.

تگ frameتگ <frame> در  HTML5 پشتیبانی نمیشود. برای هر تگ frame در تگ frameset میتوانید ویژگیهای مختلفی را تعریف کرد.تگ <frame> در  HTML4 ویژگیهای استاندارد زیر را پشتیبانی میکند.

  • class
  • id
  • style
  • title

<frameset cols=”25%,50%,25%”>
<frame src=”frame_a.htm”>
<frame src=”frame_b.htm”>
<frame src=”frame_c.htm”>
</frameset>

 

تگ frameset
تگ <frameset> یک قاب تعریف میکند. تگ <frameset> در  HTML5 پشتیبانی نمیشود.
تگ iframe
با تگ<iframe> میتوان فریم های درون خطی ایجاد کرد. تگ iframe هنوز در html 5 پشتیبانی میگردد.

<iframe src=”http://www.pars-soft.ir“></iframe>

Formsیک فرم HTML میتواند شامل چندین تگ input با انواع مختلف زیر باشد :

  • text fields
  • checkboxes
  • radio-buttons
  • submit buttons
  • و …

یک فرم همچنین میتواند شامل عناصر زیر باشد.

  • select lists
  • textarea
  • fieldset
  • legend
  •  label
  • و …

از تگ form برای ایجاد یک فرم  HTML استفاده میشود.

<form>
.
input elements
.
</form>

 Input
مهمترین تگ موجو در تگ <form> ، تگ input میباشد. از این تگ برای انتخاب اطلاعات کاربران استفاده میشود. تگ <input> با توجه به ویژگی type میتواند به روشهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد.انواع مختلفی که تگ <input> میتواند بگیرد شامل مقادیر زیر است.

  • text field
  • checkbox
  • password
  • radio button
  • submit button
  • و …

Text Fields
بیشترین و رایج ترین نوع مورد استفاده  “type=”text میباشد.
<input type=”text”> یک فیلد یک خطی ، که کاربر میتواند داخل آن اطلاعات وارد کند را تعریف میکند.

<form>
First name: <input type=”text” name=”firstname”><br>
Last name: <input type=”text” name=”lastname”>
</form>

Password Field
<input type=”password”> یک فیلد مانند فیلدهای پسورد تعریف میکند.مقادیری که در این فیلد نمایش داده میشون به صورت ستاره یا دایره نشان داده میشوند.

<form>
Password: <input type=”password” name=”pwd”>
</form>

Radio Buttons
<input type=”radio”> برای کاربران مشخص میکند که تنها یک گزینه را میتوانند انتخاب کنند.

<form>
<input type=”radio” name=”sex” value=”male”>Male<br>
<input type=”radio” name=”sex” value=”female”>Female
</form>

Checkboxes
<input type=”checkbox”> برای کاربران مشخص میکند که صفر یا گزینه های دیگری را انتخاب کنند.

<form>
<input type=”checkbox” name=”vehicle” value=”Bike”>I have a bike<br>
<input type=”checkbox” name=”vehicle” value=”Car”>I have a car
</form>

Submit Button
<input type=”submit”> برای فرستادن اطلاعات فرم به سرور به کار میرود.

<form name=”input” action=”html_form_action.asp” method=”get”>
Username: <input type=”text” name=”user”>
<input type=”submit” value=”Submit”>
</form>

تگ <label>تگ label برای تعریف یک برچسب بکار میرود.

<input> element
<form action=”demo_form.asp”>
<label for=”male”>Male</label>
<input type=”radio” name=”sex” id=”male” value=”male”><br>
<label for=”female”>Female</label>
<input type=”radio” name=”sex” id=”female” value=”female”><br>
<input type=”submit” value=”Submit”>
</form>

تگ label همچنین ویژگی های عمومی در HTML  را پشتیبانی میکند. این تگ ویژگی های رویدادها در HTML را نیز پشتیبانی میکند.
تگ <button>
تگ button یک دکمه که قابل کلیک کردن باشد تعریف میکند. برای نمایش دادن یک دکمه شما میتوانید از متن یا عکس استفاده کنید. بین دکمه ای که با <input> ایجاد میشود و این دکمه تفاوتهایی وجود دارد.

<button type=”button”>Click Me!</button>

تگ button همچنین ویژگی های عمومی در HTML  را پشتیبانی میکند. این تگ ویژگی های رویدادها در HTML را نیز پشتیبانی میکند.
تگ<textarea>
تگ<textarea> یک فیلد input  چند خطی ایجاد میکند. تگ textarea میتواند ،اعداد و کراکتر و متون نامحدودی را در برگیرد.

<textarea rows=”1″ cols=”10″>
At pars-soft.ir you will learn how to make a website.
</textarea>

تگ textarea همچنین ویژگی های عمومی در HTML  را پشتیبانی میکند.این تگ ویژگی های رویدادها در HTML را نیز پشتیبانی میکند.

تگ <select>از تگ select برای ایجاد یک لیست drop-down میتوان استفاده کرد. با تگ option موجود در تگ select گزینه های مختلفی را برای لیست خود میتوانید استفاده کنید.

<select>
<option value=”volvo”>Volvo</option>
<option value=”saab”>Saab</option>
<option value=”mercedes”>Mercedes</option>
<option value=”audi”>Audi</option>
</select>

 تگ select همچنین ویژگی های عمومی در HTML  را پشتیبانی میکند.این تگ ویژگی های رویدادها در HTML را نیز پشتیبانی میکند.
 تگ <option>
تگ option برای ایجاد یک گزینه در لیست بکار میرود. تگ option داخل تگ های select یا datalist استفاده میشود.

<select>
<option value=”volvo”>Volvo</option>
<option value=”saab”>Saab</option>
<option value=”opel”>Opel</option>
<option value=”audi”>Audi</option>
</select>

 تگ option همچنین ویژگی های عمومی در HTML  را پشتیبانی میکند. این تگ ویژگی های رویدادها در HTML را نیز پشتیبانی میکند.
 تگ<optgroup>
تگ optgroup برای ایجاد  گروهی از  option  ها  در یک  drop-down استفاده میشود.
اگر شما دارای یک لیست طولانی از گزینه ها میباشید استفاده از تگ optgroup برای راحت تر کنترل کردن گزینه ها پیشنهاد میشود.

<select>
<optgroup label=”Swedish Cars”>
<option value=”volvo”>Volvo</option>
<option value=”saab”>Saab</option>
</optgroup>
<optgroup label=”German Cars”>
<option value=”mercedes”>Mercedes</option>
<option value=”audi”>Audi</option>
</optgroup>
</select>

تگ optgroup همچنین ویژگی های عمومی در HTML  را پشتیبانی میکند.این تگ ویژگی های رویدادها در HTML را نیز پشتیبانی میکند.

 

کمک رایانه مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای 

آموزش تگ های مقدماتی HTML

آموزش تگ های مقدماتی HTML

تگ توضیحات <– … –!>

عبارتی که در داخل تگ توضیحات نوشته می شود توسط مرورگر نادیده گرفته می شوند.
این تگ برای ایجاد توضیحات برای کد ها مورد استفاده قرار میگیرد.
مانند زیر :

< !– کد زیر یک پاراگراف ایجاد مینماید — >
< p > متن تست < /p >

که در کد بالا تنها متن “متن تست” نمایش داده میشود .

تگ عنوان H1 – H6 :

تگ های هدر یا تگ های عنوان از جمله مهمترین تگ ها برای جستجوگر های وب می باشد که توجه ویژه ای به عناوین داخل آنها دارند.
تگ های H1 تا H6 به ترتیب از H1 بزرگترین استایل تا آخر می باشد که درجه ی اهمیت آنها هم به همین میزان است.
نکته ی مهم : سعی کنید در صفحاتتون Title نوشته شده در بخش header سایت را در محلی مشخص در بالای صفحه بین تگ H1 قرار بدهید.
نحوه ی استفاده از آن بصورت زیر است :

<h1>عنوان شماره ۱</h1><h2>عنوان شماره ۲</h2>
<h3>عنوان شماره ۳</h3>
<h4>عنوان شماره ۴</h4>
<h5>عنوان شماره ۵</h5>
<h6>عنوان شماره ۶</h6>

خروجی قطعه کد زیر بصورت زیر می باشد :

عنوان شماره ۱

عنوان شماره ۲

عنوان شماره ۳

عنوان شماره ۴

عنوان شماره ۵
عنوان شماره ۶

نکته : اندازه و نوع فونت بصورت پیش فرض به صورت بالا قرار میگیرد ، اما در صورت دلخواه میتوانید نوع و اندازه و خصوصیات ظاهری دیگر تگ های عنوان (h1 – h2) را با استفاده از Css تغییر دهید.

تگ های پاراگراف P , Br

تگ های پاراگراف P , Br برای تراز بندی متون و جملات درون صفحات کاربرد زیادی دارند.

تگ P یا پاراگراف :
متن داخل این تگ بصورت یک پاراگراف در نظر گرفته می شود. در صورت ایجاد یک پاراگراف یا تگ P جدید ، پاراگراف بعدی به سطر بعد می رود.
بطور مثال :

<p> متن تست است. </p>
<p> متن تست شماره ۲٫ </p>

خروجی بصورت زیر می باشد :
متن تست است.
متن تست شماره ۲٫

تگ Br :
تگ Br در نقش enter در ورد می باشد بدین صورت که خط جدیدی درون پاراگراف ایجاد میکند و نوشته ی بعد از آن را به سطر جدید می برد .
بطور مثال :

<p> این متن <br /> تست است. </p>

خروجی بصورت زیر می شود :
این متن
تست است.

نکته ۱ : استفاده ی زیاد از این تگ مناسب نیست و بهتر است با استفاده از تگ P عمل انتقال به خط جدید انجام گردد ، دلیل اصلی آن کند نمودن سایت در استفاده های زیاد از این تگ می باشد.
نکته ۲ : این تگ بصورت یکه استفاده میشود و تگ پایانی ندارد.

تگ Center :

متن داخل تگ center بصورت تراز وسط نمایش داده می شود. توصیه میشود به جای استفاده از این تگ ، در صورت امکان از کدهای Css برای قالب دهی و تراز بندی متن ها استفاده شود.
دلیل این امر کم حجم نمودن کدها و در نتیجه سرعت بالاتر و نیز سهولت در تغییرات احتمالی قالب و فرمت سایت میباشد.
مثالی در استفاده از این تگ :

<p> متن تست با تراز پیش فرض </p><center> متن تست با تراز وسط چین </center>

خروجی این کد بصورت زیر می باشد :
متن تست با تراز پیش فرض
متن تست با تراز وسط چین
تگ B :
متن داخل تگ B بصورت توپر شده نمایش داده می شود . این تگ نیز همانند تگ Center بهتر است از معادل های آن در Css استفاده شود.
مثالی در این زمینه ی تگ B :

<p> این متن <b> تست </b> می باشد. </p>

خروجی کد بالا بصورت زیر می باشد که کلمه ی تست بصورت بولد شده نمایش داده می شود :
این متن تست می باشد.

تگ Hr :
این تگ برای ایجاد یک خط افقی در صفحه به کار میرود. در صورت استفاده از تگ hr در بین کلمات ، کلمات بعد از آن به سطر جدید انتقال داده میشوند. نحوه ی نگارش این تگ نیز مانند تگ br بصورت یکه و بدون تگ پایانی است.
مثالی در این زمینه :

<p> این متن <hr />  تست است </p>

خروجی به صورت زیر می باشد :
این متن


تست است

تگ های Sub و Sup :
متن داخل تگ sub و تگ sup بصورت اندیس (sup) و یا زیرنویس (sub) در می آید. شکل کلی آن بصورت زیر است :

<p> این متن <sub> تست</sub> می باشد. </p><p> این متن <sup> تست </sup> می باشد. </p>

خروجی بصورت زیر می باشد :
این متن تست می باشد.
این متن تست می باشد.

تگ گروه بندی Fieldset , Legend

تگ Fieldset برای گروه بندی در فرم ها بسیار کاربرد دارد. این تگ در Asp.net معادل سروری کنترل Panel می باشد. برای تعیین عنوان یک گروه از تگ Legend در ابتدای تگ Fieldset استفاده می گردد.
نکته ی بسیار مهم : در صورت استفاده ننمودن از کدنویسی سروری برای کنترل های Asp.net توصیه اکید می شود که از تگ های معادل آنها استفاده شود. بطور مثال بجای استفاده از کنترل Asp:Panel از تگ Fieldset و Legend استفاده شود. زیرا در نهایت کنترل های Asp.net به تگ های Html خالص تبدیل شده و برای جلوگیری از این سربار اضافه از تگ های مستقیم آنها استفاده نمایید.
مزیت دیگر این روش کنترل بهتر آنها در Style آنها بوسیله Css می باشد که کنترل های Asp.net بعضا در این مورد مشکل زا هستند.

نمونه ای از کاربرد تگ Fieldset و Legend را در مثال زیر می بینید:

 <fieldset>      <legend>عنوان گروه</legend>
<p>این متن تست است.</p>
<p>این متن تست شماره ۲ است.</p>
</fieldset>

خروجی کد زیر بصورت زیر است :

عنوان گروه

این متن تست است.
این متن تست شماره ۲ است.

خصوصیت اصلی :
خصوصیت اصلی تگ Legend خصیصه ی Align یا تراز می باشد که محل قرار گیری عنوان را در این تگ تعیین میکند.
مقدار هایی که این خصوصیت می پذیرد عبارتند از :  Top , Bottom , Left , Right
مثالی در این زمینه :

 <fieldset>      <legend align=”left”>عنوان گروه</legend>
<p>این متن تست است.</p>
<p>این متن تست شماره ۲ است.</p>
</fieldset>

خروجی کد زیر بصورت زیر است :

عنوان گروه

این متن تست است.
این متن تست شماره ۲ است.

که در این مثال همان طور که می بینید تراز و محل قرار گیری عنوان گروه در سمت چپ قرار گرفته است.

تگ لینک ( a )

تگ لینک یا تگ <a> برای ارتباط بین صفحات وب و یا ایجاد لنگر در داخل صفحه، در سایت به کار میرود.
این تگ به صورت کلی زیر به کار میرود :

< a   Properties =”Value”  ….  >    محتوا   </ a >

نکته ی مهم در استفاده از تگ <a> اینست که در بخش محتوا می توان غیر از متن از تصویر و یا المنت های دیگر نیز استفاده نمود.
مهمترین خصوصیات <a> به صورت زیر می باشد :

 خصوصیت  مقادیر و توضیح مختصر
 href آدرس صفحه ای که میخواهیم با کلیک بر روی محتوا مرورگر به آن برود.
target طریقه ی باز شدن لینک در مرورگر
name نام لنگرگاه برای پرش به قسمتی از صفحه

خصوصیت Href : این خصوصیت مهمترین خصوصیت تگ a می باشد که با مرورگر پس کلیک بر روی محتوای لینک به آدرسی که در این خصوصیت قرار میگیرد می رود. بطور مثال :

< a  href=”http://pars-soft.ir/index.aspx” > اینجا کلیک کنید </ a >
< / br >
< a   href=”http://pars-soft.ir/index.aspx” > <img   src=”administrator/files/UploadFile/1.jpg”   /> </ a >

خروجی مثال بالا بصورت زیر می باشد :
اینجا کلیک کنید

همانطور که مشاهده می نمایید در بخش محتوای تگ لینک <a> می توان از عکس نیز استفاده نمود تا در صورت کلیک بر روی عکس ، عکس به صورت لینک کار کند و به آدرسی که در href گفته شده نقل مکان نمود.
کمک رایانه
مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای

آموزش ساختار اصلی سند HTML

آموزش ساختار اصلی سند HTML

یک سند اچ تی ام ال ( html ) تشکیل شده است از هدر سربار و بدنه اصلی.
در زیر میتوانید با تعاریف این قسمت به طور کامل آشنا شوید و مثال هایی در رابطه با ساختار اصلی سند html را مشاهده نمایید :

تگ های ساختار Html , Head , Body

تگ عنوان Title

متا تگ ها ( Meta Tag )

تگ اسکریپت Script

تگ استایل صفحه Style

تگ لینک ( تگ Link )

تگ Html

تگ html مشخص کننده ی شروع و پایان یک سند Html به مرورگر وب است.
بدین ترتیب که با <html> شروع شده و باقی کدها را نوشته و در پایان با <html/> سند Html را به پایان می رسانیم. بصورت زیر :

 <html>   .
.
.
</html>

 
تگ Head
تگ head یا معادل فارسی تگ سرانداز! اولین تگ در بدنه تگ html می باشد که حاوی یک سری اطلاعات برای مرورگر و نیز جستجوگر های وب می باشد.
اطلاعات این بخش در قسمت بدنه ی سند html ما نمایش داده نمی شود ولی اطلاعاتی همچون عنوان صفحه ، کلمات کلیدی ، استایل های خارجی و داخلی ، جاوا اسکریپت های خارجی و داخلی ، آیکون صفحه ، توضیحاتی راجع به سازنده و … را تعریف میکند که برای مرورگر و نیز ایندکس کردن توسط جستجوگرهای وب مانند گوگل و یاهو بسیار مهم است.
تگ های مورد استفاده ی این بخش بصورت زیر است:
<title>, <meta>, <link>, <script>, <style>
در ادامه ی آموزش بصورت کامل این تگ ها را توضیح خواهیم داد.
نحوه ی نگارش آن بصورت زیر است:

<html>    <head>
.
.
.
</head>
.
.
.
</html>

تگ Body

متن و عکس و بطور کلی اطلاعاتی که قرار است در سند html ما به کاربران توسط مرورگرهای وب نمایش داده شود در این بخش نوشته خواهد شد.
این تگ بعد از تگ head قرار میگیرد و تمامی تگ های نمایشی در این بخش نوشته می شوند. روش نگارش و محل قرار گیری آن بصورت زیر می باشد :

<html>    <head>
.
.
.
</head>
<body>
.
.
.
</body>
</html>

نکته ی مهم : یکی از مهمترین مسائلی که برنامه نویسان وب باید دقت کنند استفاده از تگ head و تعریف استایل ها و اسکریپت هایی است که به کم حجم کردن بدنه ی سند html ما در تگ body کمک میکند. بصورت مثال با تعریف یک استایل در تگ head و استفاده از آن در تگهای body از تعریف چند باره ی آن جلوگیری میگردد. در ادامه به این موضوع به طور مفصل می پردازیم .

تگ عنوان Title

یکی از مهمترین تگ ها هم برای کاربران و بازدید کننده های سایت و هم برای جستجوگرهای وب تگ عنوان ( تگ Title )  می باشد . متنی که داخل این تگ قرار میگیرد عنوان صفحه را مشخص میکند که در title bar مرورگر به کاربران نشان داده می شود.
توجه داشته باشید متن داخل این تگ در صورت زیاد بودن ادامه ی آن توسط مرورگر حذف میشود پس از عناوین کوتاه استفاده کنید.
در بخش آموزش سئو (seo) استفاده ی مناسب از این تگ و اینکه چه کلماتی استفاده شود بطور کامل توضیح داده شده است.
نحوه ی استفاده از آن بصورت زیر می باشد :

<html>    <head>
<title> متن عنوان صفحه </title>
.
.
</head>
<body>
.
.
.
</body>
</html>

Meta Tag ها

متاتگ ها ( Meta Tag ) در واقع اطلاعاتی هستند که برای موتور های جستجوگر وب مانند گوگل و یاهو نوشته می شنود تا در هرچه بهتر ایندکس کردن صفحات استفاده شوند.
استفاده ی درست از این متاتگ ها تاثیر بسیار زیادی بر ایندکسینگ و شناخت بهتر موتور های جستجو مثل گوگل و یاهو و … از سایت ما دارد تا با این روش که در بخش آموزش سئو (Seo) و بهینه سازی سایت برای موتور های جستجو به طور کامل به ان پرداخته می شود ، سایت شما و صفحات شما در رتبه ی بالایی در گوگل و یاهو و … قرار بگیرند.
نکته ی مهم : بیش از ۷۰ % بازدید کنندگان سایت ها به طور متوسط از طریق موتور های جستجو مثل گوگل و یاهو وارد سایت ها می شوند.
شکل کلی آن و خصوصیات مشترک آنها بصورت زیر است :

<meta   http-equiv=”مقدار”  name=”مقدار”   content=”مقدار”   />

در ادامه لیست کاملی از اصلی ترین متاتگ ها ( Meta Tag ) به همراه نحوه ی نگارش و دلیل استفاده ی آن ها را می آوریم :
 
متاتگ فارسی سازی صفحه (Utf-8) :
برای تعیین نوع رمزنگاری صفحه یا encoding صفحه از این متاتگ استفاده میشود. در صورت استفاده ننمودن از این متاتگ و encoding utf-8 ، در بعضی از مرورگرها و یا سیستم های کاربرانی که encoding فارسی ندارند ، متن های فارسی به صورت علامت سوال (؟) نشان داده می شوند.
بنابراین این متاتگ از جمله ی مهمترین متاتگ ها می باشد . طریقه ی استفاده از آن برای فارسی سازی صفحه Html از کد زیر استفاده نمایید :

 <meta   http-equiv=”content-type”   content=”text/html;charset=utf-8″  />

متاتگ کلمات کلیدی (Keyword) :
یکیمتاتگ ها برای موتورهای جستجوگر این تگ Meta می باشد. استفاده ی درست از آن در رتبه ی موتورجستجوگر گوگل و یاهو و … تاثیر گزار است.
نکات مهم در استفاده از کلمات کلیدی :
۱ – محتوای Content این متاتگ نباید در حالت حروف فارسی از ۲۰۰ کاراکتر و در حالت حروف انگلیسی از ۴۰۰ تجاوز کند .
۲ – توصیه می شود که حداکثر از ۱۰ کلمه ی کلیدی مرتبط با متن که فکر میکنید کاربران بیشتر آنها را در موتورهای جستجوگر سرچ میکنند ، استفاده نمایید .
برای بدست آوردن این کلمات کلیدی  از سایت زیر میتوانید استفاده کنید :
http://www.webconfs.com/keyword-density-checker.php
۳ – کلمات کلیدی را با ویرگول انگلیسی (,) بدون هیچ فاصله ای (Space) از هم جدا نمایید.
۴ – در الگوریتم های جدید گوگل ، تاثیر این تگ meta ، بسیار کم و حتی نادیده گرفته شده است. ولی موتورهای جستجوگر دیگر این Meta Tag را هنوز در نظر میگیرند.
توضیحات ریز در مورد این متاتگ در بخش آموزش سئو (Seo) بیان شده است.
طریقه ی استفاده از آن بصورت زیر است :

<meta   name=”keyword”   content=”کلمه۱,کلمه۲,کلمه۳,…”  >

متاتگ توضیحات (Description) :
در صورتی که کاربران با استفاده از سرچ در موتورهای جستجوگر به لینک سایت شما در آنها بر بخورند ، توضیحی که در زیر لینک سایت شما به آنها نمایش داده می شود متنی است که شما در متاتگ توضیحات (Description) صفحه وارد نموده اید.
با این توضیح باید متنی که در این بخش انتخاب میکنید توضیحی باشد در مورد صفحه.
نکته ی مهم این است که در جملاتی که استفاده میکنید از کلمات موجود در کلمه های کلیدی (Keyword) صفحه ی خود استفاده نمایید.
بهتر است تعداد کاراکتر در این بخش حداقل ۱۵۰ و حداکثر ۲۰۰ کاراکتر در حالت فارسی انتخاب شود.
تاثیر این متاتگ در الگرویتم های جدید گوگل بسیار افزایش پیدا کرده و یکی از اصلی ترین موارد در سئو است.
طریقه ی استفاده از آن بصورت زیر می باشد :

<meta   name=”description”   content=”این متن توضیحی در مورد صفحه ی جاری می باشد”>

متاتگ سازنده ها و بروز کننده های صفحه :
این متاتگ ها صرفا برای آشنایی با سازنده ی صفحه ، نرم افزار سازنده و بروز کننده ی صفحه می باشد.
طریقه ی تعریف آنها بصورت زیر است :

<meta   http-equiv=”Designer”   content=”نام نرم افزار سازنده”>
<meta   name=”Generator”   content=”نام سازنده صفحه”>
<meta   name=”Author”   content=”نام بروز کننده”>

 متاتگ زبان مورد استفاده (Content-Language) :
این متاتگ صرفا برای دسته بندی زبانی برای موتورهای جستجوگر می باشد و توصیه می شود استفاده گردد .
طریقه ی تعریف آن برای زبان فارسی بصورت زیر است :

<meta http-equiv="Content-Language"  content="Fa">

متاتگ کنترل کش (cache-control) :
این متاتگ برای عدم ذخیره ی صفحه در کش مرورگر می باشد. متاتگ کنترل کش (cache-control) برای آن دسته صفحاتی مفید است که بطور دایم اطلاعات آن به روز می شود و باید اطلاعات بصورت مداوم از سرور فراخوانی گردد.
طریقه ی استفاده از متاتگ کنترل کش (cache-control) برای عدم کش کردن و ذخیره در مرورگر بصورت زیر می باشد :

<meta  http-equiv=“cache-control”  content=“no-cache”  /> یا
<meta http-equiv=“pragma”   content=“no-cache”  />

متاتگ روبوت های جستجوگر (ROBOTS) :
متاتگ Robots برای کنترل ایندکس کردن صفحه توسط موتورهای جستجوگر می باشد.
این متاتگ به ۳ صورت استفاده میشود :
۱ – حالت پیش فرض : ایندکس کردن صفحه و لینک ها توسط موتورهای جستجوگر :

<meta   NAME=“ROBOTS   “CONTENT=“ALL”  />

۲ – با استفاده از متاتگ Robots زیر به موتورجستجوگر اعلام میکنیم که صفحه را ایندکس کند ولی لینک ها را دنبال نکند. این کد برای دسته صفحاتی که از محتوای موجود در لینک های موجود در آن مطمین نیستید استفاده می شود تا در صورت بی ربط بودن آنها با موضوع صفحه ی شما ، تاثیری در رتبه ی سئو شما نگذارد :

<meta  NAME=“ROBOTS”   CONTENT=“INDEX,NOFOLLOW”   />

۳ – متاتگ Robots زیر برای صفحات مدیریت و یا صفحاتی که نمیخواهید در موتورهای جستجوگر ایندکس شوند استفاده میشود. بدین صورت که به Robots های جستجوگر میفهمانید که صفحه ایندکس نشود :

<meta   NAME=“ROBOTS”   CONTENT=“NONE”  />یا
<meta   NAME=“ROBOTS”   CONTENT=“NOINDEX,NOFOLLOW”   />

نکته ی بسیار مهم : هرگز از متاتگ Refresh که برای انتقال صفحه به یک آدرس و یا بارگزاری مجدد صفحه است استفاده ننماید.  در صورت استفاده از این متاتگ موتورهای جستجو سایت شما را تحریم میکنند و رتبه ی شما را کاهش می دهند .

تگ اسکریپت (Script) :

این تگ برای تعریف اسکریپت های ( scripts ) مورد استفاده در صفحه از قبیل جاوا اسکریپت ، جی کوئری و … می باشد.
نکته ۱ : از تگ script ، میتوان در هر جای صفحه استفاده کرد اما توصیه میگردد در بخش head تعریف نشوند و در یک فایل خارجی جدا از سایت باشند و در صورت امکان آخرین کد html ، قرار داده شوند تا سرعت بارگزاری اولیه ی سایت بالا برود.
نکته ۲ : از این تگ برعکس متاتگ ها میتوان چند بار استفاده نمود و مشکلی بوجود نمی آید.
به دو روش میتوان از تگ اسکریپت (Script) استفاده نمود :
۱- تعریف اسکریپت داخلی :
در این روش کدهای اسکریپتی ما بطور مستقیم در داخل این تگ تعریف میگردند.
عیب این روش، نیاز به کدنویسی مجدد در دیگر صفحات مورد استفاده از توابع (function) استفاده شده در این قسمت می باشد که در صورت تغییر در کد مجبور به تغییر در همه ی صفحات خواهیم بود. اصطلاحا عدم کپسوله سازی را در پی دارد.
مزیت این نوع ، سرعت بالاتر آن نسبت به استفاده از اسکریپت خارجی و عدم نیاز به بارگزاری فایل خارجی می باشد.
طریقه ی استفاده از آن برای کد جاوا اسکریپت :

<script  type=“text/javascript” >   .
. محل کدهای جاوا اسکریپت
.
</script>

۲ – تعریف اسکریپت خارجی :
در این روش کدهای اسکریپتی مانند جاوا اسکریپت و جی کوئری و … در فایل خارجی نوشته شده و سپس با استفاده از این کد در صفحه معرفی می گردند .
مزیت این روش کپسوله سازی و استفاده ی مجدد از اسکریپت ها در صفحات مختلف است و عیب این روش سرعت کمتر نسبت به روش قبل به دلیل نیاز به درخواست برای بارگزاری فایل اسکریپت می باشد.
توصیه میشود از این روش استفاده گردد اما تمامی کدهای اسکریپت را در صورت امکان در یک فایل ذخیره کنید تا از درخواست های اضافی برای بارگزاری فایل ها جلوگیری و در نتیجه سرعت بالاتر برود.
نکته ی دیگر اینکه اگر در صفحه ای از فایل اسکریپتی استفاده نمیشود آن فایل را معرفی ننمایید تا در راندمان سرعت سایت افت ایجاد نگردد.
طریقه ی تعریف آن بصورت زیر می باشد:

 <script   language=“JavaScript”   src=“آدرس فایل خارجی” /> <script   language=“JavaScript”   src=“./Scripts/functions.js” />

تگ استایل صفحه ( Style ) :

یکی از روش های تعریف استایل Css ، استفاده از تگ استایل ( تگ Style ) در بخش head صفحات html است ، که با تعریف آن میتوان در تمام صفحه برای ظاهر سایت استفاده نماییم.
توضیح در مورد کدهای Css برای Style صفحات را در بخش آموزش Css و نیز مزایا و معایب تعریف این کدها نسبت به روش های دیگر تعریف Style با استفاده از Css را در بخش آموزش نوع تعریف دنبال نمایید .
طریقه ی تعریف آن بصورت زیر می باشد :

<style   type=”text/css” >   .
. Css Code
.
</style>

تگ لینک ( Link ) :

این تگ حاوی خصیصه های مختلفی برای ارتباط با فایل های خارجی می باشد. توصیه می شود که تگ لینک ( تگ Link ) در بخش head سایت استفاده گردد.
مهمترین استفاده های آن :
۱ – تعریف استایل ( Style ) خارجی :
مهمترین کاربرد این تگ تعریف استایل (Style) خارجی حاوی کدهای Css می باشد. یکی از روش های دیگر تعریف Css برای ظاهر و Style صفحه Html استفاده از فایل خارجی حاوی کد Css و تعریف آن در تگ Link در بخش Head صفحه می باشد.
برای نحوه ی استفاده از کدهای Css به بخش آموزش Css و دانستن مزایا و معایب این روش نسبت به روش های دیگر تعریف Css به بخش روش ها مراجعه نمایید.
برای تعریف Style خارجی فایل حاوی Css از کد زیر استفاده نمایید :

<link   rel=“Stylesheet”   type=“text/css”   href=“آدرس فایل سی اس اس”    />
<link   rel=“Stylesheet”   type=“text/css”    href=“../Css/theme1.css”   />
<link   rel=“Stylesheet”   type=“text/css”    href=“../Css/theme2.css”   />

۲ – تعریف آیکون صفحه :
– برای تعریف آیکون صفحه در بخش آدرس بار مرورگر وب نیز ، از تگ لینک استفاده میشود :

<link   rel=“icon”   href=“./Design/ICON.ICO”   type=“image/x-icon” />و
<link   rel=“shortcut icon”   href=“./Design/ICON.ICO”   type=“image/x-icon” />
مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای

مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای

نصب سخت افزارهای قدیمی بر روی ویندوزهای جدید

نصب سخت افزارهای قدیمی بر روی ویندوزهای جدید

همانطور که می دانید در ویندوز ۷ و ۸ درایورهای بسیاری از سخت افزارها بصورت پیشفرض وجود دارد ، اما این درایورها معمولا برای سخت افزارهای جدید هستند و سخت افزارهای قدیمی در این میان از سهم بسیار کوچکی برخوردارند ، پرینترهای قدیمی ، اسکنرهای قدیمی ، مودم ها ، پورتهای Infrared ، کنترلرهای PCMCIA و بسیاری دیگر از سخت افزارهای قدیمی که چیزی هب عنوان قابلیت Plug and Play را نداشتند در این میان قرار می گیرند که در اصطلاح فنی به این نوع سخت افزارها سخت افزارهای Legacy گفته می شود. برخی از این دستگاه ها اصلا درایور جدیدی برای کار کردن با سیستم عامل هایی مثل ویندوز ۷ و ۸ در خود ندارند و همانطور که شما نیز می دانید ویندوز بصورت خودکار این سخت افزارها را نصب نخواهد کرد . اما برخی اوقات ما نمی توانیم از استفاده از این نوع سخت افزارها اجتناب کنیم و مجبور به استفاده از آنها در ویندوز های جدیدی هستیم ، ممکن است این سخت افزارها دارای ارزش خاصی برای شرکت شما باشند و نتوانید آنها را از مدار خارج کنید. در این مطلب به شما آموزش می دهیم که چگونه درایورهای قدیمی را بر روی ویندوز ۷ و ۸ نصب کنید و از این نوع سخت افزارهای قدیمی استفاده کنید . خوب اولین مرحله کار در این است که آخرین نسخه درایور موجود برای سخت افزار خود را که می تواند ویندوز XP یا سرور ۲۰۰۳ باشد را از سایت پشتیبانی شرکت سازنده یا از هر جای دیگری دانلود کنید و سپس مراحل زیر را دنبال کنید :

نصب سخت افزارهای بسیار قدیمی در ویندوز 7 و 8 و سرور 2008

 

  1. خوب اگر سایت سازنده درایور را در قالب یک بسته دانلودی برای دانلود قرار داد یا اینکه شما CD نصب درایور را دارید از داخل آن فایل Setup نصب سخت افزار را اجرا کنید ، این گزینه فایل های موجود بر روی بسته را بر روی هارد دیسک شکا قرار می دهد که مراحل نصب بعدی را بتوانید براحتی انجام دهید.
  2. سخت افزار قدیمی خود را بر روی سیستم نصب کنید ، از آنجاییکه اینگونه سخت افزارهای Plug and Play نیستند ابتدا سیستم را خاموش کنید و سخت افزار مربوطه را بر روی اسلات مادربورد قرار دهید و یکبار سیستم را Restart کنید.
  3. بعد از اینکه کامپیوتر بوت شد وارد ویندوز شوید و به قسمت Device Manager بروید ، بر روی هر یک از لیست قطعات نصب شده روی سیستم کلیک کنید و از منوی Action گزینه Add Legacy Hardware را انتخاب کنید.
  4. بر روی Next کلیک کنید تا Welcome Screen رد شود. در صفحه بعدی از این ویزارد شما نحوه نصب دستگاه مورد نظر خود را انتخاب می کنید. برای پرینترها ، کارت های شبکه ، مودم ها و سایر دستگاه هایی که احتمال می دهید توسط سیستم شناسایی شوند گزینه Search For And Install The Hardware Automatically (Recommended) را انتخاب کنید و بعد از اینکه Next را کلیک کردید ویزارد بصورت خودکار یک عملیات جستجو برای سخت افزارهای non-Plug and Play انجام می دهد. اگر در این حالت یک دستگاه جدید را شناسایی کند درایور را نصب کرده و دستگاه به درستی نصب می شود اما اگر ویزارد نتوانست سخت افزاری پیدا کند گزینه بعد را انتخاب می کنیم.
  5. اگر ویزارد نصب نتوانست سخت افزاری را پیدا کنید بر روی Install The Hardware That I Manually Select From A List (Advanced) کلیک کرده و گزینه Next را انتخاب می کنید ، در این حالت سیستم به شما لیستی از انواع سخت افزارها را بصورت طبقه بندی شده نشان می دهد نوع سخت افزار یا Hardware Category را انتخاب کنید و بر روی Next کلیک کنید.
  6. در ادامه از لیست درایورهای موجود سازنده دستگاه یا همان device manufacturer را انتخاب کرده و مدل درست دستگاه خود را انتخاب کنید و برای ادامه Next را کلیک کنید ، سایر موارد را نیز طبق ویزارد ادامه دهید تا سخت افزار شما به درستی نصب شود.

مهمترین نکته در این عملیات نصب استفاده از گزینه Add Legacy Hardware در Device Manager است ، امیدوارم مورد توجه شما دوستان قرار گرفته باشد. ITPRO باشید.
نویسنده : محمد نصیری
منبع : انجمن تخصصی فناوری اطلاعات ایران
کمک رایانه
مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای 

در صورتیکه هرگونه مشکل کامپیوتری دارید با رایانه کمک تماس بگیرید

متصل کردن تلویزیون به کامپیوتر از طریق بلوتوث

متصل کردن تلویزیون به کامپیوتر از طریق بلوتوث

در این مقاله چگونگی اتصال کامپیوتر به تلویزیون، از طریق بلوتوث را به شما آموزش می‌دهیم.

تلویزیون‌ها در چند دهه‌ی اخير پيشرفت بسيار زیادی داشته‌اند. در حقيقت، آن‌ها از دستگاه‌های سرگرمی خیلی ساده تولیدکننده محتوا از نوارهای ویدئویی، به دستگاه‌های بسیار پیچیده‌ی الكترونيكي تبدیل شده‌اند. بسیاری از آن‌ها قابلیت‌هایی چون اتصال به اينترنت، دانلود برنامه‌ها و اتصالات بی‌سیم را دارند. در اين بين بلوتوث يكي از قابلیت‌های بی‌سیم است كه در تلویزیون‌هاي جديد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

درحالی که برخی کاربردهای معمول آن، اتصال به کنترل از راه دور و یا صفحه کلید است، شما می‌توانید بسیاری از تلویزیون‌ها را به کامپیوتر شخصیتان متصل کنید. تلویزیون‌هاي مختلف داراي ویژگی‌های متفاوتي براي استفاده از اين امكان هستند، اما راه اندازي همه‌ی آن‌ها اساساً يكسان است.

دستوالعمل ها
۱٫ تلويزيون خود را روشن و بلوتوث آن را فعال كنيد. تقريباً هر تلويزيون براي فعال كردن بلوتوث خود نيازمند به‌کارگیری يك روش متفاوت است، پس اگر نمی‌دانید بلوتوث دستگاهتان کجاست، برای خواندن توضیحات به دفترچه تلویزیون مراجعه کنید.
۲٫ بلوتوث تلويزيون خود را بر روی حالت قابل کشف (Discoverable) تنظيم كنيد، اگر پیشاپیش در این حالت تنظیم نشده است.
۳٫ در كامپيوتر خود بر روي دکمه‌ی ” Start”  و سپس ” Control Panel” كليك كنيد.
۴٫ در قسمت ” Hardware and Sound” بر روي گزینه‌ی ” Add a device” كليك كنيد.
۵٫ كمي صبر كنيد تا كامپيوترتان دستگاه‌های اطراف را شناسایی کند. اگر نام تلويزيون خود را در ليست مشاهده نكرديد، مطمئن شوید که بلوتوث در حالت discoverable قرار دارد و فاصله دو دستگاه از هم خیلی زیاد نباشد. برای مشخص کردن برد تقریبی بلوتوث، ممکن است نیاز باشد به دفترچه راهنمای تلویزیون خود مراجعه کنید.
۶٫ نام تلويزيون خود را وقتی در پنجره “Add a device” ظاهر شد، انتخاب كنيد.
۷٫ بر روي دکمه‌ی ” Next” كليك كرده و صبر کنید تا کامپیوتر وصل شود.
۸٫ اگر تلويزيون از شما درخواست ورودی می‌کند، از طريق ریموت کنترل يا دكمه هاي تلویریون اتصال با کامپیوتر را برقرار كنيد. معمولاً دستگاه‌های داراي بلوتوث، براي اتصال به چنین ورودی‌هایی نیاز دارند؛ در غير این صورت هر كسي که يك دستگاه داراي بلوتوث داشته باشد، می‌تواند حتی بدون اجازه‌ی شما به تلويزيونتان متصل شود. پس از چند لحظه تلویزیون و کامپیوتر شما باید به هم متصل شده باشند.
نكات و هشدارها
• تلویزیون‌های مختلف قابلیت‌های متفاوتي از طريق بلوتوث در اختیار شما قرار می‌دهند، پس شما باید دفترچه راهنماي تلویزیون خود را برای دانستن جزییات مطالعه کنید. از برخی از قابلیت‌های رایج، می‌توان به انتقال رسانه نظير موزيك براي پخش زنده و يا حتي ذخيره سازي (در صورتی که تلویزیون شما حافظه داخلی داشته باشد) اشاره کرد.
بسياري از اين تلویزیون‌ها به شما اجازه می‌دهند تا قابلیت‌های آن‌ها مانند عوض کردن کانال‌ها، تغییر تنظيمات، و حتی نصب بروز رساني سيستم را از طريق كامپيوترتان و کاملاً بدون نیاز به سیم‌کشی اضافی كنترل كنيد. برخی از گزینه‌های دیگر، همانند کنترل دستگاه‌هایی که به تلویزیون متصل شده‌اند (همانند دستگاه‌های بازی و دستگاه‌های ضبط و پخش ویدئویی)، از طریق این اتصال ممکن نیست.
• دستگاه‌های قدیمی‌تر بلوتوث، هنگامی‌که نزديك به هم استفاده می‌شدند، در کار یکدیگر تداخل ايجاد می‌کردند كه اين باعث كاهش شدید نرخ انتقال داده‌ها می‌شد. تمام كامپيوترها و تلویزیون‌هاي مدرن، حداقل از بلوتوث ۲٫۰ استفاده می‌کنند که این مشکل را برطرف کرده است.
• يكي از مشكلاتی که ممکن است با آن روبه رو شوید، وجود سیگنال‌های ضعيف مابين كامپيوتر و تلويزيون است، به‌ویژه هنگامی‌که فاصله‌ی دو دستگاه زياد باشد. دسته‌های مختلف دستگاه‌های بلوتوث، بردهای متفاوتي دارند، بنابراين اگر در اتصال دستگاه‌ها دچار مشكل شديد بهتر است آن دو را كمي به هم نزدیک‌تر كرده و يا به‌جای استفاده از کامپیوتر رومیزی، از دستگاه ديگري، مثل يك لپ تاپ، براي برقراري ارتباط استفاده كنيد.

در صورتیکه هرگونه مشکل کامپیوتری دارید با رایانه کمک تماس بگیرید

کمک رایانه
مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای 

آموزش اضافه کردن برنامه ها به کلیک راست-مشکلات کامپیوتری

آموزش اضافه کردن برنامه ها به کلیک راست

اگر با برخی از برنامه‌ها خیلی سروکار دارید و می‌خواهید بدون ایجاد آیکن جدید روی دسکتاپ، سریع به آنها دسترسی پیدا کنید، کافی است نرم‌افزار خود را با یک ترفند ساده رجیستری به منوی کلیک‌راست دسکتاپ اضافه کنید.

برای شروع، در نظر می‌گیریم که می‌خواهید از نرم‌افزار Notepad در منوی کلیک‌راست خود استفاده کنید، به ‌یاد داشته باشید این ترفند را برای هر نرم‌افزاری می‌توان به ‌کار برد. نخستین اقدام، باز کردن ویرایشگر رجیستری از طریق ورود به منوی استارت و تایپ عبارت زیر است:
regedit.exe
حال به مسیر زیر بروید:‌
HKEY_CLASSES_ROOT/Directory/Background/shell

حالا باید کلیدی زیر کلید shell بسازید، نام آن دقیقا برابر با نامی خواهد بود که در منوی دسکتاپتان نشان داده می‌شود. روی کلید Shell کلیک‌راست و سپس گزینه New Key را انتخاب کنید. حال به کلید جدید نامی را بدهید که تمایل دارید در منو نشان داده شود. در این مثال از Notepad استفاده کردیم.

اگر می‌خواهید به این آیتم، کلید Alt را هم نسبت بدهید تا دسترسی سریع‌تری داشته باشید، می‌توانید مقدار Default را در سمت راست تغییر داده و کاراکتر & و کلیدی که می‌خواهید برای آن استفاده شود را تایپ کنید. برای مثال اگر بخواهید با فشردن کلیدهای ترکیبی ALT+N پس از باز شدن منوی کلیک‌راست، نت‌پد باز شود، کافی است کاراکتر N& را وارد کنید.

در مرحله بعدی باید دستوری را بنویسیم که برنامه را باز می‌کند. برای این کار روی کلیدی که ساخته‌اید کلیک‌ راست و از منوی باز شده New Key را انتخاب کنید.

نام این کلید را command بگذارید. برای کامل کردن این مرحله، باید مسیر کامل نرم‌افزاری که قرار است اجرا شود را وارد کنید. حال روی command در سمت چپ کلیک و سپس روی کلید Default در سمت راست دوبار کلیک کنید تا مقدار آن را ویرایش کنید. حالا می‌توان مسیر فایل را در این محل قرار داد. از این به بعد با کلیک‌ راست کردن روی دسکتاپ، می‌توانید برنامه خود را مشاهده کنید.
کمک رایانه
مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای 

ویژگی های رویداد در HTML

ویژگی های رویداد در HTML

در این بخش از آموزش HTML ، انواع رویدادها در HTML را شرح میدهیم.
تمام عناصر در HTML میتواننند شامل رویدادهایی باشند. رويدادها مجموعه عمل هايی هستند که در صورت بروز يک اتفاق در صفحه ( مثل کليک کردن بر روی يک عنصر ، دابل کليک ، فشردن دکمه خاص و … ) عکس العمل نشان داده و باعث اجرای دستور يا دستورات تعيين شده برای آن اتفاق خاص می شوند .
هر عنصرشامل رويدادهای مختص به خود است که هر کدام از آنها را می توان در درون تگ عنصر تعيين و مقدار دهی کرد . معمولا يک رويداد ، تابع يا اسکريپتی را اجرا يا فراخوانی می کند .
 ویژگی های رویداد در HTML به چند قسمت زیر تقسم میشوند:

در هر بخش به توضیح کامل در مورد این رویدادها میپردازیم .
رويدادهای پنجره در HTML
رويدادهای پنجره در HTML فقط در عنصرهای body و frameset معتبر هستند .
رويدادهای پنجره در HTML شامل رویدادهای زیر میشود:

 
 

رویداد شرح
onafterprint رويدادی است که بعد از پرینت شدن سند اجرا می شود.
onbeforeprint رويدادی است که قبل از پرینت شدن سند اجرا می شود.
onbeforeunload رويدادی است که قبل از اجرای (load) سند اجرا می شود.
onerror   رويدادی است که هنگام وقوع ارور اجرا می شود.
onhaschange رويدادی است که زمانی که سند تغییر میکند  اجرا می شود.
onload   رويدادی است که در هنگام لود شدن ( بار گذاری ) صفحه اجرا می شود .
onmessage  رويدادی است که در هنگام اجرا شدن یک پیغام اجرا می شود .
onoffline   رويدادی است که در هنگام offline شدن سند اجرا می شود.
ononline رويدادی است که در هنگام online شدن سند اجرا می شود.
onpagehide رويدادی است که در هنگام مخفی شدن پنجره اجرا می شود.
onpageshow رويدادی است که در هنگام آشکار شدن پنجره اجرا می شود.
onpopstate رويدادی است که در هنگام تغییر کردن history ویندوز اجرا می شود.
onredo   رويدادی است که در هنگام از نو اجرا شدن سند اجرا می شود.
onresize   رويدادی است که در هنگام تغییر سایز پنجره اجرا می شود.
onstorage  رويدادی است که در هنگام به روز رسانی وب سایت اجرا می شود.
onundo   رويدادی است که در هنگام خنثی شدن  سند اجرا می شود.
onunload رويدادی است که در هنگام خارج شدن صفحه از حافظه ( بستن ) اجرا می شود .
رويدادهای عناصر فرم در HTMLرويدادهای عناصر فرم در HTML فقط در عنصرهای کنترلی فرمها کاربرد دارند .رويدادهای عناصر فرم در HTML شامل رویدادهای زیر میشود:

رویداد شرح
onblur در هنگام از دست دادن فوکوس کنترل تحريک می شود .
onchange در هنگام تغيير وضعيت يک کنترل تحريک می شود . برای مثال در کنترل textbox در هنگام تغيير متن درون آن تحريک می شود .
oncontextmenu رويدادی است که منوی صفحه راه اندازی میشود اجرا می شود .
onfocus در هنگامي که کنترل فوکوس را به دست می آورد ، تحريک می شود .
onformchange رويدادی است که هنگام تغییر کردن صفحه اجرا می شود .
onforminput رويدادی است که در هنگام وارد کردن اطلاعات در فرم توسط کاربر اجرا می شود .
oninput رويدادی است که در هنگام وارد کردن اطلاعات در عنصر توسط کاربر اجرا می شود
oninvalid رويدادی است که در هنگام نامعتبر بودن عنصر اجرا می شود.
onselect در هنگام انتخاب کردن عنصر مورد نظر در فرم تحريک می شود .
onsubmit در هنگام فشردن دکمه submit فرم و ارسال اطلاعات کنترل های فرم تحريک می شود .
رويدادهای موس در HTML

رويدادهای موس در کنترل های base , br , frame , frameset , head , html , iframe , meta , param , script و title کاربرد ندارد .
رويدادهای موس در HTML شامل رویدادهای زیر میشود:

رویداد شرح
onclick اين رويداد در هنگام کليک کردن بر روی عنصر مورد نظر تحريک می شود .
ondblclick اين رويداد در هنگام دابل کليک کردن بر روی عنصر مورد نظر تحريک می شود .
onmousedown اين رويداد در هنگام فشردن دکمه موس بر روی عنصر مورد نظر تحريک می شود.
onmoouseover اين رويداد در هنگام قرار گرفتن اشاره گر موس بر روی سطح عنصر مورد نظر تحريک می شود .
onmouseout اين رويداد در هنگام خارج شدن اشاره گر موس از روی سطح عنصر مورد نظر تحريک می شود .
onmouseup اين رويداد در هنگام رها کردن دکمه موس بر روی عنصر مورد نظر تحريک می شود .

 

 

ويدادهای صفحه کليد در HTML

رويدادهای صفحه کليد در HTML  در کنترل های base , br , frame , frameset , head , html iframe , meta , param , script , style و title کاربرد ندارد .

رويدادهای صفحه کليد در HTML شامل رویدادهای زیر میشود:

رویداد شرح
onkeydown رويدادی که در هنگام فشردن يک کليد بر روی عنصر مورد نظر فعال می شود .
onkeypress رويدادی که در هنگام فشردن و رها کردن يک کليد بر روی عنصر مورد نظر فعال می شود .
onkeyup رويدادی که در هنگام رها کردن يک کليد فشرده شده بر روی عنصر مورد نظر فعال می شود .

کمک رایانه
مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای

۱۵ دستور CMD که هر کاربر ویندوز باید بداند-مشکلات کامپیوتری

۱۵ دستور CMD که هر کاربر ویندوز باید بداند

شرکت مایکروسافت به زیرکی Command Line (خط فرمان) را در کنار رابط کاربری پیشفرض ویندوز جای داده است. با اینکه CMD یک ابزار قدیمی مبتی بر متن و نسبتا غیر ضروری تلقی می‌شود، اما باز هم انجام این کار توسط مایکروسافت بی دلیل نبوده است.
 
با این وجود، باز هم دستوراتی از CMD هستند که هنوز کاربرد دارند، حتی در ویندوز ۸ ویژگی‌های جدیدی نیز به آن اضافه شده است. در این مطلب تعدادی از این فرمان‌ها را که به عنوان یک کاربر ویندوز به آن نیاز خواهید داشت بررسی می‌کنیم.
ASSOC
 

رجیستری ویندوز, هارد دیسک, فایل‌های سیستمی

 
بیشتر فایل‌ها در ویندوز مرتبط به یک نرم‌افزار خاص هستند، یعنی برای هر نوع فایلی، یک نرم‌افزار اختصاص داده شده است تا فایل‌ها به صورت پیشفرض با آن اجرا شوند. برخی اوقات به یاد داشتن این ارتباط‌ها می‌تواند اندکی گیج کننده باشد. برای یادآوری می‌توانید از دستور “assoc” استفاده کنید تا یک لیست کامل از انواع فایل‌ها و نرم‌افزاری که با آن مرتبط هستند، نمایش داده شود.
 
همچنین می‌توانید از این دستور برای تغییر نرم‌افزار مرتبط با یک فرمت خاص استفاده کنید. برای مثال با به کار بردن عبارت “assoc.txt=” می‌توانید نرم‌افزار مربوط به باز کردن فایل‌های متنی را به یک نرم‌افزار دلخواه که بعد از علامت مساوی وارد می‌کنید، تغییر دهید. همچنین دستور ASSOC، هم نام فرمت‌های فایل و هم نام نرم‌افزارهای مربوطه را برایتان مشخص می‌کند، این کار به شما کمک خواهد کرد که به درستی از آن استفاده کنید.
Cipher
 

رجیستری ویندوز, هارد دیسک, فایل‌های سیستمی

 
حذف کردن فایل‌ها روی هارد دیسک در واقع آن‌ها را به صورت کامل پاک نخواهد کرد. به جای آن، فایل‌ها به صورت غیرقابل دسترس خواهند شد و فضایی را که اشغال کرده اند به صورت فضای خالی و آزاد به شما نشان داده می‌شود. این فایل‌ها تا زمانی که با داده‌های جدید جایگزین شوند، به صورت قابل ریکاوری باقی می‌مانند.
با این حال دستور Cipher می‌تواند با نوشتن داده‌های تصادفی بر روی یک مسیر مشخص، آن را تمیز کند، یعنی فایل هایی را که حذف کرده اید ولی هنوز در دیسک قرار دارند را به صورت کامل پاک خواهد کرد. برای مثال برای تمیز کردن درایو C می‌توانید از دستور “cipher /w:c” استفاده کنید. این دستور کاری به فایل‌های حذف نشده ندارد، به همین دلیل فایل‌های ضروری شما با استفاده از این دستور حذف نمی‌شوند.
 
Driverquery
 

رجیستری ویندوز, هارد دیسک, فایل‌های سیستمی

 
درایور (Driver)‌ها یکی از مهم ترین نرم‌افزارهای نصب شده در یک PC می‌باشند. پیکربندی اشتباه یا حذف شدن آن‌ها می‌تواند باعث ایجاد مشکلات مختلفی شود، پس اگر بتوانیم به لیست تمامی درایورهای نصب شده روی PC دسترسی داشته باشیم، بسیار عالی خواهد بود. این دقیقا همان کاری است که دستور “driverquery” برای شما انجام می‌دهد. همچنین می‌توانید این دستور را به شکل“driverquery –v” گسترش دهید تا اطلاعات بیشتری مانند مسیر نصب درایورها نیز به شما نشان داده شود.
File Compare
این دستور می‌تواند برای شناسایی تفاوت‌های میان دو فایل متنی مورد استفاده قرار بگیرد و برای نویسندگان و برنامه نویسانی که می‌خواهند تغییرات کوچک میان دو نسخه‌ی مختلف از یک فایل را پیدا کنند، بسیار مفید خواهد بود. برای استفاده، “fc” را تایپ کرده و پس از آن مسیر و نام فایل هایی که می‌خواهید مقایسه شوند را وارد نمایید.
 

رجیستری ویندوز, هارد دیسک, فایل‌های سیستمی

 
همچنین می‌توانید این دستور را به شکل‌های مختلفی گسترش دهید. با استفاده از “/b”، فقط خروجی‌های باینری مقایسه می‌شوند. با استفاده از “\c”، نوع متن در مقایسه نادیده گرفته می‌شود و با استفاده از “/l”، فقط متون ASCII در دو نوشته مقایسه می‌شوند.
 
پس برای مثال با نوشتن دستور زیر، متون ASCII در دو نوشته با آدرس‌های مشخص شده، مقایسه خواهند شد :
“fc /l “C:\Program Files (x86)\example1.doc” “C:\Program Files (x86)\example2.doc”
 
Ipconfig
این دستور، آدرس IP فعلی که کامپیوتر از آن استفاده می‌کند را نمایش خواهد داد. با این حال، اگر کامپیوتر شما به یک روتر (Router) متصل باشد (مانند اکثر کامپیوترهای فعلی)، به جای آن، آدرس شبکه‌ی محلی روتر را دریافت خواهید کرد.
 
با این وجود، باز هم ipconfig می‌تواند مفید باشد. استفاده از دستور “ipconfig /release” پس از دستور “ipconfig /renew” می‌تواند ویندوز را مجبور به درخواست کردن برای یک IP جدید کند. همچنین می‌توانید از دستور “ipconfig /flushdns” برای تازه سازی (Refresh) آدرس DNS تان استفاده کنید.
 
Netstat
وارد کردن فرمان “netstat –an”، به شما لیستی از پورت (Port)‌های باز و IP Address‌های مربوط به آن‌ها را نمایش خواهد داد.
همچنین می‌تواند ببینید که پورت در چه وضعیتی قرار دارد : Listening (در حال گوش دادن)، Established (تصدیق شده) و یا Closed (بسته شده). می‌توانید از این دستور برای شناسایی دستگاه هایی که به PC متصل هستند استفاده کنید. همچنین اگر مشکوک به وجود ویروس یا تروجان‌ها هستید، می‌توانید از این دستور برای مشخص کردن ارتباطات (Connections) مشکوک استفاده کنید.
 
Ping
 

رجیستری ویندوز, هارد دیسک, فایل‌های سیستمی

 
برخی اوقات نیاز دارید بدانید که آیا بسته‌های داده بین یک دستگاه خاص در شبکه رد و بدل می‌شوند یا نه. اینجاست که پینگ (Ping) می‌تواند کاربردی باشد. با تایپ کردن “ping” و به دنبال آن یک آدرس IP یا دامنه‌ی وب (Web Domain)، تعدادی بسته‌ی داده به صورت آزمایشی به آدرس مشخص شده فرستاده می‌شود. اگر داده‌ها به آن آدرس رسیده و سپس بازگردند، می‌توانید بفهمید که آن دستگاه به درستی با PC شما ارتباط برقرار می‌کند؛ اما اگر این ارسال و دریافت با موفقیت انجام نشد، مشخص می‌شود که چیزی مانع ایجاد ارتباط بین دستگاه و کامپیوتر شما شده است.
Pathping
این دستور، نسخه‌ی پیشرفته تر دستور Ping است. این فرمان زمانی کاربردی خواهد بود که چندین روتر میان PC شما و دستگاهی که می‌خواهید تست کنید وجود داشته باشد. همانند Ping، با تایپ کردن عبارت “pathping” و به دنبال آن آدرس IP مورد نظرتان، می‌توانید از این دستور استفاده کنید. همچنین pathping اطلاعات بیشتری را درباره‌ی مسیر و ارسال داده‌ها در اختیار شما قرار می‌دهد.
 
Tracert
 

رجیستری ویندوز, هارد دیسک, فایل‌های سیستمی

 
دستور “tracert” شبیه به pathping است. برای استفاده، عبارت “tracert” و به دنبال آن آدرس IP یا دامنه ای که می‌خواهید ردیابی کنید را وارد نمایید. پس از آن اطلاعات کاملی درباره‌ی هر مرحله‌ی طی شده (مانند عبور از روترها) در مسیر بین PC شما تا مقصد، نمایش داده خواهد. همچنین، دستور tracert میزان زمان پرش (انتقال) بین سرورها یا دستگاه‌های مختلف را نیز اندازه گیری می‌کند (در واحد میلی ثانیه).
Powercfg
Powercfg یک دستور بسیار قدرتمند می‌باشد که با استفاده از آن می‌توانید نحوه‌ی استفاده‌ی کامپیوتر از انرژی (برق) را ردیابی و مدیریت کنید. با وارد کردن “powercfg /hibernate on” و “powercfg /hibernate off” می‌توانید عملیات Hibernate را مدیریت کنید. با استفاده از “powercfg /a” می‌توانید حالت‌های مختلف ذخیره‌ی انرژی که در PC تان وجود دارد را ببینید.
 
دستور کاربردی دیگر، “powercfg /devicequery s1_supported” است که لیستی از دستگاه‌های متصل به کامپیوتر که قابلیت آماده باش (Standby) در عین اتصال (Connected Standby) را دارند، نمایش می‌دهد.
فرمان “powercfg /lastwake” نشان می‌دهد که چه دستگاهی آخرین بار PC شما را از حالت Sleep بیرون آورده است.

رجیستری ویندوز, هارد دیسک, فایل‌های سیستمی

 
همچنین می‌توانید از فرمان “powercfg /energy” برای ایجاد یک گزارش دقیق از مصرف انرژی PC خود، استفاده کنید. مسیر ذخیره‌ی این گزارش پس از اتمام عملیات نشان داده می‌شود.
در ویندوز ۸ گسترش جدیدی برای این دستور اضافه شده است. با وارد کردن فرمان “powercfg /batteryreport”، یک تجزیه و تحلیل دقیق از مصرف باتری در اختیار شما قرار می‌گیرد. خروجی این آنالیز که در حالت عادی در مسیر User ویندوز ذخیره می‌شود، شامل اطلاعاتی درباره‌ی زمان و میزان چرخه‌های شارژ و تخلیه‌ی شارژ، طول عمر میانگین باتری و برآورد ظرفیت باتری است.
 
Shutdown
در ویندوز ۸ و ۸.۱ اکنون یک دستور Shutdown نیز وجود دارد که همانطور که از نامش پیداست، کامپیوتر را خاموش می‌کند. البته شاید فکر کنید که با وجود دکمه‌ی Shutdown که به راحتی قابل دسترس است، این دستور اضافی باشد. اما فراموش نکنید که با نوشتن فرمان “shutdown /r /o”، کامپیوتر شما ریستارت شده و پس از شروع مجدد، منوی Advanced Start Options نمایش داده می‌شود که در آن جا می‌توانید به Safe Mode و ابزارهای مربوط به Recovery ویندوز دسترسی داشته باشید.
 
System File Checker
System File Checker یک ابزار اسکن و تعمیر خودکار است که روی فایل‌های سیستمی ویندوز تمرکز دارد. برای استفاده از این دستور، باید ابتدا CMD را تحت دسترسی Administrator اجرا کرده و سپس فرمان “sfc /scannow” را وارد نمایید. اگر فایل خراب یا از دست رفته ای در اسکن شناسایی شود، به صورت خودکار با کپی‌های قبلی و سالم همان فایل که توسط ویندوز به همین منظور نگهداری می‌شود، جایگزین خواهد شد.
Recovery Image
 

رجیستری ویندوز, هارد دیسک, فایل‌های سیستمی

 
بیشتر کامپیوترهای مجهز به ویندوز ۸ یا ۸.۱، همراه با یک Recovery Image (دیسک بازیابی) از سوی کارخانه عرضه می‌شوند، اما ممکن است آن Image دارای Bloatware باشد و به همین دلیل نخواهید که دوباره از آن استفاده کنید. پس از حذف کردن (Uninstall) آن، می‌توانید با استفاده از دستور “recimg”، یک Image دیگر بسازید. به یاد داشته باشید که برای استفاده از این دستور باید CMD را تحت Administrator اجرا کنید. با وارد کردن این دستور، توضیحات کاملی از نحوه‌ی استفاده از آن، نمایش داده می‌شود.
Tasklist
دستور “tasklist” می‌تواند لیستی از تمامی Task هایی که در آن لحظه روی PC در حال اجرا هستند را به شما نمایش دهد. البته ممکن است با وجود Task Manager، این دستور اندکی اضافی به نظر برسد، ولی گاهی اوقات Task هایی را نشان می‌دهد که در بخش Task Manager مخفی هستند و نمایش داده نشده اند.
 

رجیستری ویندوز, هارد دیسک, فایل‌های سیستمی

 
فرمان “tasklist –svc”، سرویس (Service)‌های مربوط به هر Task را نمایش می‌دهد و فرمان “tasklist –v”، جزئیات بیشتری درباره‌ی هر Task برایتان فراهم می‌آورد. همچنین با استفاده از فرمان “tasklist –m” می‌توانید فایل‌های dll مرتبط با Task‌های فعال را شناسایی کنید.
 
Taskkill
Task هایی که با استفاده از دستور “tasklist” نمایش داده می‌شوند، دارای یک فایل اجرایی و یک Process ID (یک عدد ۴ رقمی) مرتبط با خود هستند. شما می‌توانید با وارد کردن فرمان “taskkill –im” و به دنبال آن نام فایل اجرایی مورد نظر، و یا فرمان “taskkill –pid” و به دنبال آن شماره‌ی Process ID مورد نظر، از اجرای یک برنامه جلوگیری کنید و آن را ببندید. دوباره ذکر می‌کنیم که با وجود Task Manager، این بخش ممکن است چندان کاربردی نباشد، ولی ممکن است بتوانید با استفاده از آن برخی از برنامه‌های در حال اجرای مخفی را ببندید.
نتیجه گیری
این مقاله تمامی دستورات CMD موجود را پوشش نمی‌دهد. در واقع اگر متغیرهای آن‌ها را نیز به حساب بیاوریم، می‌توان گفت صدها دستور مختلف وجود دارد که بیشتر آن‌ها دیگر کاربردی نیستند، زیرا توسط منوها و گزینه‌های مختلف در رابط کاربری (GUI) ویندوز، جایگزین شده اند یا اینکه چندان استفاده‌ی خاصی ندارند.
 

کمک رایانه
مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای

خصوصيات استاندارد تگ های HTML – مشکلات کامپیوتری

خصوصيات استاندارد تگ های HTML :

در اين قسمت خصوصيات استاندارد تگ های HTML معرفی شده اند . اين خصوصيات در اکثر تگ های HTML مشترک بوده و دارای کاربرد يکسانی هستند .
اين خصوصيات به دليل مشترک بودن ، فقط در اين قسمت ذکر شده و از تکرار آنها در صفحات ديگر خودداری شده است .

خصوصيات اصلی تگ های اچ تی ام ال

نکته :  اين خاصيت ها در تگ های base , head , html , meta , param , style , title و script وجود ندارد .

نام خاصيت نوع خاصيت شرح
class نام کلاس عنصر مشخص کننده کلاس تگ در کد نويسی برنامه است . اين کلاس در کدنويسی CSS و زبان های اسکريپتی کاربرد دارد .
id id عنصر مشخص کننده يک شناسه منحصر به فرد برای تگ در درون سند HTML است . id هر تگ در کدنويسی CSS و زبان های اسکرپيتی کاربرد دارد . توسط id می توان به تگ مورد نظر دست يافت .
style يک خاصيت چند مفدارِي است که خصوصيات قالب دهی و اعمال سبک ها ( CSS ) را برای تگ مورد نظر مشخص می کند .
title text
متن
متنی است که به صورت tooltip در يک کادر زرد رنگ ، در هنگام قرار گرفتن موس بر روی عنصر نمايش داده می شود .

خصوصيات زبان

نکته : اين خاصيت ها در تگ های base , br , frame , hr , iframe , param و script وجود ندارد .

نام خاصيت نوع خاصيت شرح
dir rtl
ltr
تعيين کننده جهت قرار گرفتن نوشته را تعيين می کند ، که يکی از ۲ حالت زير را می تواند داشته باشد :
ltr : چپ به راست
rtl : راست به چپ
language نام زبان مشخص کننده زبان برنامه نويسی کد مربوط به تگ است .

خصوصيات صفحه کليد

نام خاصيت نوع خاصيت شرح
accesskey کليد میانبر يک ميانبر صفحه کليد برای دستيابی به عنصر است .
tabindex عدد
number
شماره ترتيبی قرار کرفتن فوکوس صفحه بر روی عنصر مورد نظر را در هنگام فشردن کليد tab مشخص می کند .

خاصیت Style تگ ها

همانطور که در آموزش تگ های Html گفته شد ، تگ ها میتوانند یک سری خصوصیات را در بر بگیرند که با استفاده از آنها از دیگر تگ های مشابه متمایز گردند.
یکی از مهمترین خصوصیات تگ ها ، خصوصیت Style ( خاصیت استایل ) می باشد. با استفاده از خصوصیت Style میتوان شکل ظاهری یک تگ را تعیین کرد.
قاعده ی نوشتن خصوصیت Style از Css پیروی میکند . در آموزش Css در بخش طریقه نوشتن CSS – خاصیت Style تگ ها به طور مفصل این موضوع توضیح داده شده است.
توجه : برای اطلاعات بیشتر در مورد Css و نحوه ی نوشتن دستورات Css به بخش آموزش CSS مراجعه شود.

طریقه استفاده از تگ استایل در Html بصورت زیر می باشد :

<p style=” color:white; border:solid 1px red; width:100px; background-color:blue; font-size:10pt; text-align:center; “> متن پاراگراف </p>

با استفاده از این کد ما تگ p ای تعریف کردیم که این تگ و محتوای آن با استفاده از خصوصیت Style ای که نوشته ایم بصورت سفارشی در آورده شده. شکل خروجی این کد بدین صورت می باشد :
متن پاراگراف
توجه  : این خاصیت از جمله خاصیت های تگ ها می باشد که در همه ی تگ ها به جز تگ های base , head , html , meta , param , style , title و script مشترک است.

در صورتیکه هرگونه مشکل کامپیوتری دارید با رایانه کمک تماس بگیرید

کمک رایانه
مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای 

بازیابی فایل های پاک شده بدون نیاز به نرم افزار!

بازیابی فایل های پاک شده بدون نیاز به نرم افزار!

فایلهای ضروری و مهم در برخی اوقات به علت اشتباه،ویروسی شدن و.. حذف میشوند و ما برای بازیابی آنها از نرم افزارهای Recovery استفاده میکنیم.
در ادمه روشی برای دسترسی به نسخه های های قبلی یک فایل یا پوشه معرفی میکنیم.

فعال کردن قابلیت Previous Version
در ابتدا شما برای بازیابی نسخه های قبلی یک فایل و پوشه باید قابلیت Previous Version داریوها سیستم خود را فعال کنید زیرا این قابلیت در ویندوز ۷ به طور پیش فرض فقط بر روی درایو C فعال است و شما در ابتدا فقط میتوانید به نسخه های قبلی فایل و پوشه این درایو دسترسی پیدا کنید،برای فعال نمودن قابلیت Previous Version بقیه داریو های سیستم مسیر زیر را دنبال کنید:
Control Panel > System and Security > System

سپس در پنجره ظاهر شده در سمت چپ بر روی گزینه System protection کلیک کنید.

ویندوز 7, بازیابی اطلاعات هارد

در تب System protection و در قسمت protection setting درایو مورد نظر خود را برای فعال کردن این قابلیت انتخاب و بر روی دکمه Configure کلیک کنید.

ویندوز 7, بازیابی اطلاعات هارد

 در صورتیکه هرگونه مشکل کامپیوتری دارید با رایانه کمک تماس بگیرید

در این پنجره شما با انتخاب گزینه اول “Restore system settings and previous version of files” میتوانید علاوه بر فعال کردن قابلیت Previous Version برای یک فایل،قابلیت Restore (بازیابی) نمودن تنظیمات این درایو را توسط System Restore ویندوز نیز فعال کنید،وبا گزینه دوم “Only restore the previous version of files” فقط قابلیت Previous Version برای یک فایل را فعال میکنید.(گزینه سوم برای غیر فعال کردن این تظیمات میباشد)

ویندوز 7, بازیابی اطلاعات هارد

یکی از دو گزینه اول را به دلخواه انتخاب کنید و سپس از قسمت Disk Space Usage یک مقدار دلخواه از هارد درایو خود را برای این قابلیت اختصاص دهید(هر چقدر فضای بیشتری اختصاص دهید مدت زمان نگهداری ورژن های قبلی فایل و پوشه بر روی ویندوز بیشتر میشود).
در نهایت پس از انجام تنظیمات پنجره را OK کنید و سپس در صورت نیاز این تنظیمات برای داریو دیگر سیستم که میخواهید این ویژگی را داشته باشد فعال کنید.

استفاده از قابلیت Previous Version
حال برای استفاده از قابلیت previous version کافیست بر روی فایل یا پوشه مورد نظر کلیک راست و گزینه Restore previous version را انتخاب کنید.

ویندوز 7, بازیابی اطلاعات هارد

در پنجره ظاهر شده شما میتوانید نسخه قبلی یک فایل و پوشه دور طول هفته،ماه و یا سال گذشته مشاهده کنید،حالا شما میتوانید براحتی نسخه مورد نظر خود را انتخاب و سپس از طریق گزینه های Open،Copy و یا Restore آنرا باز،کپی و یا بازیابی کنید.

ویندوز 7, بازیابی اطلاعات هارد

کمک رایانه

مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای
مشکلات رایانه ای
سوالات رایانه ای
پاسخگویی به سوالات رایانه ای